Posts Tagged ‘kolektory słoneczne’

Roztwór koagulanta w niewielkich stacjach oczyszczania

Tuesday, July 26th, 2016

Do poprowadzenia koagulacji wody potrzebne są następujące urządzenia: 1) do przygotowania i dawkowania roztworu koagulanta, 2) do mieszania wody klarowanej z roztworem koagulanta (komora reakcji z osadnikiem) 3) do wtórnego oczyszczania (osadnik wtórny) . Roztwór koagulanta w niewielkich stacjach oczyszczania przygotowuje się w bliźniaczych zbiornikach żelbetowych, z których jeden pracuje a drugim przygotowuje się roztwór . Pojemność tych zbiorników ustala się w zależności od maksymalne] obliczeniowej dawki koagulanta w mg/I przyjętej w projekcie oczyszczalni. Stężenie roztworu koagulanta wynosi 5 do 7,50/0. Z mieszaczy, typu przegródkowego z pełnymi ściankami wzgl. dziurkowanymi, niekiedy z mechanicznym mieszaniem lub typu deflektorowego , woda odpływa do osadnika, a następnie do przewodu wody oczyszczonej. [patrz też: kolektory słoneczne, Deska Podłogowa, przydomowa oczyszczalnia ścieków ]

UMOCOWANIE, OPRACIE I WYDŁUŻANIE SIE PRZEWODÓW

Tuesday, July 12th, 2016

Tuleje do rur. Przy prowadzeniu rur przez ściany albo sufity należy założyć tuleje do rur, w których rury mogą się poruszać swobodnie i z dostatecznym luzem. Tuleje przechodzące przez sufit powinny wystawać 1 -2 cm ponad powierzchnię podłogi. Przy przejściu przez ściany wyjście rury pokrywa się najczęściej jedno- lub dwuczęściową rozetką . Rura nie powinna w żadnym przypadku dotykać do tulei lub rozetki, ponieważ przy każdym poruszaniu rury, a przede wszystkim przy nagrzewaniu i oziębianiu, powstają nieprzyjemne zgrzyty przy wadliwym założeniu rozetek ściennych odpada również przylegający tynk.
Umocowanie i oparcie rur. Przy wyborze i rozmieszczeniu umocowań przewodów należy zwracać uwagę na wydłużenia i ruchy w sieci rur, wywołane zmianami ich długości przy zmianie temperatury. Trzeba je tak wykonać, aby rura mogła przesuwać się poosiowo albo w kierunku poprzecznym. Rury o mniej- szych średnicach umocowuje się przeważnie za pomocą tak zwanych uchwytów obejmujących. Przy tym rura może być umocowana na stałe (punkt stały) lub miec możnosc ruchu wzdłuż swej osi (punkt ruchomy), wskutek istnienia luzu między ścianą rury i uchwytem. Zawieszenie rury na wieszarze umożliwia także ruchy boczne. Wieszary nadają się najbardziej do umocowania rur pod sufitami przy dostatecznej długości zapewniają one rurom swobodę ruchu. Umocowanie uchwytów do rur jest znacznie ułatwione, jeśli w sufity i ściany wpuści się w odpowiednich odstępach profilowane kształtki stalowe, do których śrubami można umocować uchwyty. Szczególnie w centralach cieplnych, korytarzach i kanałach, przez które prowadzi się przewody, dobrze jest stosować szyny ścienne, wskutek czego unika się żmudnego przebijania przepustów i otworów do umocowań daje to większą swobodę konstruktorowi przy prowadzeniu rur w przypadku nagromadzenia znacznej liczby przewodów o dużych średnicach. Przewody rurowe biegnące poziomo należy wspierać w takich odstępach, aby pod wpływem ciężaru własnego, łącznie z zawartością i izolacją, nie występowały niedopuszczalne obciążenia zginające, szczególnie w miejscach spawów, i aby nie istniała obawa zakłócenia działania wskutek wygięć (gromadzenie się powietrza w przewodach wodnych w punktach podparcia, gromadzenie się kondensatu w najniższych punktach przewodów parowych). Rury izolowane należy układać w dostatecznej odległości od ściany lub od rury sąsiedniej, aby umożliwić założenie i ewentualną naprawę izolacji. [hasła pokrewne: kolektory słoneczne, ławki ogrodowe, deska elewacyjna ]